EsperantoRedakti

  PrepozicioRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. Aparteno (posedo, havo, apudeco, alligiteco, parteco, parenceco)
  2. Formovo; loko, kie komenciĝas movo.
  3. Origino.
  4. Kaŭzo.
  5. La komenca momento de daŭra ago aŭ stato
  6. La senca subjekto (la aganto) aŭ la senca objekto de la ago.
 Ekzemploj
  1. Vera kiel vorto de profeto.[1]
  2. Mi venas de la avo, kaj mi iras nun al la onklo.[2]
  3. Mi ne aĉetas ion ajn de ĉi tiu vendejo!
  4. Mi eksaltis de surprizo.[3]
  5. Mi sciigas, ke de nun la ŝuldoj de mia filo ne estos pagataj de mi.[4]
  6. La kanto de la birdoj estas agrabla.[2]
 Deveno
el latinida de
 

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo
 Fontoj kaj citaĵoj
  1. L. L. ZAMENHOF. Zamenhofa proverbaro
  2. 2,0 2,1 L. L. ZAMENHOF. Ekzercaro. Ekzerco 9.
  3. L. L. ZAMENHOF. Ekzercaro. Ekzerco 40.
  4. L. L. ZAMENHOF. Ekzercaro. Ekzerco 24.

  LiternomoRedakti

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo de deoj
Akuzativo deon deojn

 Signifoj
Redakti

alternativa nomo por la Esperanta litero do, proponita de Kálmán Kalocsay.
 Deveno
La internacia nomo.
 Samsencaĵoj
 

VolapukoRedakti

  PrepozicioRedakti

  1. de, elde (loka signifo)
    • de kap jü futs = de l’kapo ĝis la piedoj
    • de lofüd jü vesüd = de l’oriento ĝis la okcidento
  2. de, ekde (tempa signifo)
    • de göd jü soar = de l’mateno ĝis la vespero
    • de adel = ekde hodiaŭ
    • de yun oma = de lia junaĝo
  3. de (aliaj signifoj: deveno, dependeco)
    • vöd pedütülöl de latin = vorto pruntita de la Latina
    • Sekidos te de ol. = Dependas nur de vi.