EsperantoRedakti

  LiteroRedakti

 Vikipedio enhavas artikolon pri: Esperanta alfabeto

 Signifoj
Redakti

  1. la vokala litero «e» je sia minuskla skriba formo
 Elparolo
IFA [e̞]  estas ĉiam ĝuste. Fakultative akcentaj IFA [eː]  en malferma silabo kaj IFA [ɛ]  en ferma silabo.[1]
 Vidu ankaŭ
 Fontoj kaj citaĵoj
  1. Kálmán Kalocsay kaj Gaston Waringhien. Plena Analiza Gramatiko de Esperanto. Kvina korektita eldono. — Roterdamo, 1980.

  LiternomoRedakti

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo e eoj
Akuzativo eon eojn

 Signifoj
Redakti

  1. nomo de la litero E, sesa litero de la Esperanta alfabeto.
    Rimarkoj: la vorto e, liternomo, estas fundamenta vorto de Esperanto, tamen tiel konfirmita nur dum la Sepa Oficiala Aldono al la Universala Vortaro, farita de la Akademio de Esperanto.
  2. fundamenta noto en la muziko, solfeĝa mi
 Vorterseparo
e (+ o)
 Samsencaĵoj
 Vidu ankaŭ
  • E, majuskla skribformo
  • e, minuskla skribformo
 

 Tradukoj
Redakti

  NumeraloRedakti

 Signifoj
Redakti

la eŭlera nombro, kiu estas la senfina sumo de 1/n!, ekde n = 0. Ties valoro estas proksimume 2,71828 18285. e + 1 = 0. E-umaj (e-bazaj) logaritmoj estas la tiel-nomitaj naturaj logaritmoj.
Rimarkoj: la cifero por e estas kutime skribata kursive
 Deveno
el la nomo Eŭlero

InterlingvaoRedakti

  KonjunkcioRedakti

 Deveno

El la latina et, "kaj".

 Signifoj
Redakti

  1. kaj

portugalaRedakti

  KonjunkcioRedakti

 Deveno

El la latina et, "kaj".

 Signifoj
Redakti

  1. kaj