EsperantoRedakti

 Vikipedio enhavas artikolon pri: Esperanta alfabeto

  LiteroRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. la vokala litero «u» je sia minuskla skriba formo
 Elparolo
IFA [u]  estas ĉiam ĝuste. Fakultative IFA [uː]  en malferma aŭ akcenta silabo, kaj senakcenta IFA [u̯]  antaŭ alia vokalo.[1]
 Vidu ankaŭ
 Fontoj kaj citaĵoj
  1. Kálmán Kalocsay kaj Gaston Waringhien. Plena Analiza Gramatiko de Esperanto. Kvina korektita eldono. — Roterdamo, 1980.

  LiternomoRedakti

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo u uoj
Akuzativo uon uojn

 Signifoj
Redakti

  1. nomo de la litero U, dudek-kvina litero de la Esperanta alfabeto.
Rimarkoj: la vorto u, liternomo, estas fundamenta vorto de Esperanto, tamen tiel konfirmita nur dum la Sepa Oficiala Aldono al la Universala Vortaro, farita de la Akademio de Esperanto.
 Vorterseparo
u (+ o)
 Samsencaĵoj
 Vidu ankaŭ
  • U, majuskla skribformo
  • u, minuskla skribformo
 

 Tradukoj
Redakti

 Fontoj kaj citaĵoj

polaRedakti

  AdverboRedakti

 Vorterseparo

 Signifoj
Redakti

[1] ĉe
 Deveno
[1]
 Samsencaĵoj
[1]
 Kontraŭvortoj
[1]
 Supernocioj
[1]
 Subnocioj
[1]
 Ekzemploj
[1]
 Parolturnoj
[1]
 Frazaĵoj
[1]
 Derivaĵoj
[1]
 Referencoj kaj literaturo
Danuta KOWALSKA (2002). SŁOWNICZEK polsko – esperancki
 Fontoj kaj citaĵoj