Wikipedia-logo-v2-eo.svgVikipedio enhavas artikolon pri: Mi

EsperantoRedakti

  PronomoRedakti

Nominativo mi
Akuzativo min
 Deveno
El la itala me, mio, -mi, franca moi, me, angla me (/mi/), germana k jida mir, rusa moj, pola mój, ktp, plus la i de la personaj pronomoj.

 Signifoj
Redakti

  1. pronomo de unua persono ununombra; la persono kiu parolas aŭ pensas aŭ skribas
    Mi estas studanto.
    Staru apud mi, ne malantaŭ mi.
 Derivaĵoj
mia
 Vidu ankaŭ
  1. vi, li, ŝi, ĝi, ri, ni, ili, oni, si

 Tradukoj
Redakti

  NomoRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. solfeĝa nomo de la noto e
 Referencoj kaj literaturo

BrithenigoRedakti

  Persona pronomoRedakti

(mola kaj spira sonmutacio fi'i)

 Deveno
El la latina vorto me.
 Elparolo
IFA /mi/  [mɪ] 

 Signifoj
Redakti

  1. objekta formo de eo: min.

hispanaRedakti

  Poseda pronomoRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. mia, mian

katalunaRedakti

  PronomoRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. mi

KotavaoRedakti

  SubstantivoRedakti

 Prononco

 Signifoj
Redakti

  1. diversa okazaĵo de la tago
 Referencoj kaj literaturo

SolresoloRedakti

  KonjunkcioRedakti

 Prononco
IFA mi 
Sono (lingvo [sud])
(dosiero)

 Signifoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo

turkaRedakti

  DemandvortoRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. ĉu

veneciaRedakti

  PronomoRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. mi