EsperantoRedakti

  Persona pronomoRedakti

Nominativo ci
Akuzativo cin

 Signifoj
Redakti

  1. La dua persono ununombra kaj intima. (Kp-u vi.)
  2. La sama, sed moke malformala
 Deveno
el la itala tu, te, -ti, franca toi, te, rusa k pola ty, ktp, plus la i de la personaj pronomoj. La ŝanĝo de *ti de la fontoj al E-o ci verŝajne estis permesi la tabelvortojn kiel tiu.
 Derivaĵoj
cia
ciumi
 Ekzemploj
Cia sintenado estos vere fiera, li moke murmuretis en ŝian orelon, kiam ci estos vekinta la tutan loĝantaron.
Vallienne, Henri. Kastelo de Prelongo (1907). ĉ. 6
 Vidu ankaŭ

mi, li, ŝi, ĝi, ni, ili, oni, si, vi

 Tradukoj
Redakti


 Fontoj kaj citaĵoj

polaRedakti

  Deklinaciita formoRedakti

 Silabseparo
ci
 Elparolo
IFA ʨi 
Sono (lingvo [pl])
(dosiero)
 Gramatikaj trajtoj
  • Dativo ununombro de la pronomo ty
ci estas fleksiita formo de ty.
Ĉiujn pliajn informojn oni trovas ĉe la ĉefkapvorto ty.
Bv. do fari kompletigaĵojn nur tie.
 Ekzemploj
Wziąłem ci wszystko, com mógł wziąć od ciebie
Mi ĉion de vi prenis, kion mi el vi povis preni
 Fontoj kaj citaĵoj

  Deklinaciita formoRedakti

 Silabseparo
ci
 Elparolo
IFA ʨi 
Sono (lingvo [pl])
(dosiero)
Rimoj: -i
 Gramatikaj trajtoj
  • Nominativo multenombro persona vira de la pronomo ten
ci estas fleksiita formo de ten.
Ĉiujn pliajn informojn oni trovas ĉe la ĉefkapvorto ten.
Bv. do fari kompletigaĵojn nur tie.

kimraRedakti

  Substantivo, viraRedakti

ununombro multenombro
ci cŵn
 Elparolo
IFA kiː , plurnombro:  kuːn 

Signifoj en la germana:

[1] la hundo
 Kontraŭvortoj
[1] cath (kato)
 Referencoj kaj literaturo
[1] Vikipedio en la kimra enhavas artikolon pri: Ci