Wikipedia-logo-v2-eo.svgVikipedio enhavas artikolon pri: Du
Wikiquote-logo-en.pngLa esperanta vikicitaro enhavas artikolon kun citaĵoj pri: Du
Commons-logo.svgLa komuna dosierdeponejo "Commons"
havas kategorion rilatan al
du.

EsperantoRedakti

  NumeraloRedakti

 
du

 Signifoj
Redakti

  1. unu plus unu (la naturala nombro sekvanta post unu), la nombro da niaj okuloj, oreloj, manoj aŭ piedoj (2).
 Deveno
el la latina duo, la litova du kaj la itala due
 Supernocioj
[1] numero
 Vortfaradoj
dua
due
duo
duobla
duope
duopaĵo
duono
duonanto
duto
duuma
dekduuma
dudekuma
neduumulo
 Ekzemploj
  1. Ni ne povis vidi pli malproksime ol unu metron aŭ du antaŭen super la reloj.[1]
    Li havas du hundojn.
    S-ro Hyde estis okupinta nur du ĉambrojn; sed tiuj estis meblitaj lukse kaj bonguste.
[1] Du kaj tri estas kvin.

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo
 Fontoj kaj citaĵoj
  1. L. L. ZAMENHOF. La nigra virino.

germanaRedakti

  Persona pronomoRedakti

ununombro multenombro
nominativo du ihr
genitivo deiner euer
dativo dir euch
akuzativo dich euch
 Alternativaj skribmanieroj
Du
 Rimarkoj
Laŭ la normografia reformo de 2004 oni skribu du kaj dir (samtiel ihr, euer, sich) etliterume.[1]
Laŭ la normografia reformo de 2006 oni skribu la personan pronomon du kaj ties derivitajn formojn etlitere; ĉe la parolado estas ankaŭ permesata la ĉefliterumado: Hallo Mama, ich habe schon lange nichts mehr von dir (ankaŭ: Dir) gehört.[2]
Se la pronomo estad uzata substantive, ĝi estu skribita ĉeflitere: jemandem das Du anbieten
 Silabseparo
du, genitivo: dei·ner, veraltet: dein, dativo dir, akuzativo dich, plurnombro: ihr, genitivo: eu·er, dativo euch, akuzativo euch
 Elparolo
IFA duː , genitivo:  ˈdaɪ̯nɐ , veraltet:  daɪ̯n , dativo  diːɐ̯ , akuzativo  dɪç , plurnombro:  iːɐ̯ , genitivo:  ˈɔjɐ , dativo  ɔɪ̯ç , akuzativo  ɔɪ̯ç 
Sono (lingvo [de])
(dosiero)
, genitivo: , veraltet:
Sono "dein"(lingvo [de])
(dosiero)
, dativo
Sono "dir"(lingvo [de])
(dosiero)
, akuzativo
Sono "dich"(lingvo [de])
(dosiero)
, plurnombro:
Sono "ihr"(lingvo [de])
(dosiero)
, genitivo:
Sono "euer"(lingvo [de])
(dosiero)
, dativo
Sono "euch"(lingvo [de])
(dosiero)
, akuzativo
Sono "euch"(lingvo [de])
(dosiero)
Rimoj: -uː

 Signifoj
Redakti

[1] ci

Signifoj en la germana:

[1] der Angesprochene oder Angeschriebene, falls nicht die Höflichkeitsform Sie verwendet wird
 Deveno
mezaltgermana „dū, duo“,malnovaltgermana „dū, t(h)ū“, ĝermana „*þu“,hindoĝermana „*tu“. La vorto estas atestita ekde la 8a jarcento.[3]
 Ekzemploj
[1] Hörst du mir zu?
[1] Willst du mit mir ausgehen?
[1] Er erbarmt sich deiner.
[1] Ich werde statt deiner zur Versammlung gehen.
[1] Kann ich dir behilflich sein?
[1] Sie half dir immer.
[1] Ich habe dich gestern nicht gesehen.
[1] Wenn du dich jetzt nicht beeilst, verpasst du den Bus.

Proverboj

[1] wie du mir, so ich dir
 Vortfaradoj
duzen

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo
[1] Vikipedio enhavas artikolon pri: Du (Personalpronomen)
[1] Germana vortaro de Jakob kaj Wilhelm Grimm (Deutsches Wörterbuch von Jacob und Wilhelm Grimm)du“.
[1] Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache „du
[1] canoo.net „du
[1] Uni Leipzig: Wortschatz-Lexikondu“.
[1] The Free Dictionary „du
[1] Wissenschaftlicher Rat der Dudenredaktion (Hrsg.): Duden, Deutsches Universalwörterbuch. 6. Auflage. Dudenverlag, Mannheim/Leipzig/Wien/Zürich ISBN 978-3-411-05506-7, Seite 428
 Fontoj kaj citaĵoj
  1. Deutsche Rechtschreibung. Regeln und Wörterverzeichnis. Amtliche Regelung. Überarbeitete Fassung 2004. Seite 68, § 66.
  2. Nach: Amtliches Regelwerk der deutschen Rechtschreibung, § 66. In: Dudenband 1 – Die deutsche Rechtschreibung (2006). Herausgegeben von der Dudenredaktion. 24. völlig neu bearbeitete und erweiterte Auflage. Mannheim, Leipzig. Seite 1195
  3. Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache. 24., durchgesehene und erweiterte Auflage. Walter de Gruyter, Berlin/New York ISBN 978-3-11-017473-1, DNB 965096742, kapvorto: „du“, paĝo 218.

svedaRedakti

  PronomoRedakti

  1. vi (duapersona pronomo, singulara, subjekta rolo)
 Vidu ankaŭ
  • dig (duapersona pronomo, singulara, nesubjekta rolo)
  • din, ditt, dina (posesivaj duapersonaj pronomoj)