Disambig.svg Vidu ankaŭ (ĉiuj lingvoj): SI, Si, și,

EsperantoRedakti

  Persona pronomoRedakti

Nominativo si
Akuzativo sin
 Deveno
el la itala vorto " si " → it, la itala vorto "  " → it, la franca vorto " soi " → fr, la franca vorto " se " → fr, la pola vorto " się " → pl, la sveda vorto " sig " → sv, la germana vorto " sich " → de, ktp, plus la i de la esperantaj personaj pronomoj

 Signifoj
Redakti

  1. refleksiva pronomo por la tria persono
    Rimarkoj: Pro sia difino, ĉi tiu pronomo ne povas esti la subjekto aŭ parto de la subjekto de la frazo.
    Rimarkoj: Por la unua kaj dua persono, oni ĉiam utiligas pronomojn mi(n), ni(n), vi(n). Sed prezentiĝas kunmetaĵoj de la pronomo "si" (sindona, sinmortigo, ...) kiujn senprobleme eblas uzi por iu ajn persono.
 Derivaĵoj
 Vortfaradoj
 Frazaĵoj
 Vidu ankaŭ

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo

  NomoRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. (ankaŭ ti) solfeĝa nomo de la noto bo


germanaRedakti

  PartikloRedakti

 Elparolo
IFA siː 
Rimoj: -iː

 Signifoj
Redakti

muziko: B, si
 Vidu ankaŭ
 Referencoj kaj literaturo
  • Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache „si
  • Duden enrete „si


InterlingvaoRedakti

  AdverboRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. tiel
  2. tiom

  InterjekcioRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. jes

  KonjunkcioRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. se


indoneziaRedakti

  ArtikoloRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. speciala alparola artikolo


KotavaoRedakti

  VerboRedakti

 Elparolo
IFA si 

ortografia variaĵo de


SolresoloRedakti

  InterjekcioRedakti

 Deveno
arbitra kreo de radiko
 Elparolo

 Signifoj
Redakti

  1. jes
 Referencoj kaj literaturo

svedaRedakti

  AdverboRedakti

 Signifoj
Redakti

  1. speciala adverbo kiun oni uzas nur kune kun adverbo