EsperantoRedakti

  SubstantivoRedakti

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo edzo edzoj
Akuzativo edzon edzojn
 Prononco
IFA /eʣo/ 
Sono (lingvo [eo])
(dosiero)

 Signifoj
Redakti

Viro laŭleĝe ligita kun alia homo por kunvivado kaj fondo de familio
 Vorterseparo
edz + o
 Deveno
Laŭ Zamenhof, edzino devenis de la germana Kronprinzessin (kronprincino), kaj edzo estis reena vortfaro el tio. Estas tamen pli verŝajne, ke edzino devenis de la jida רביצין‎ (rebecin, 'rabenedzino') kaj la klarigo de Zamenhof estis klopodo eviti antisemitismon.[1] Se estas tiel, la radiko edz venas de la slava inseksa postvortero -ec.
 Derivaĵoj
edzino
edzigi
edziĝi
edziĝo
edziĉo
edzeco
geedzoj
eksedziĝi
eksedziĝo
kromedzo
novedzo
pluredzeco
provedziĝo
senedzeco
 Fontoj kaj citaĵoj
  1. Ebbe Vilborg, Etimologia Vortaro de Esperanto, 1989–2001
  edzo

 Tradukoj
Redakti

ReferencojRedakti

 Fontoj kaj citaĵoj