EsperantoRedakti

  VerboRedakti

Tempo Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo admiris admiras admiros
Adjektiva aktiva participo admirinta admiranta admironta
Adjektiva pasiva participo admirita admirata admirota
Substantiva aktiva participo admirinto admiranto admironto
Substantiva pasiva participo admirito admirato admiroto
Adverba aktiva participo admirinte admirante admironte
Adverba pasiva participo admirite admirate admirote
Moduso
Infinitivo admiri
Volativo admiru
Kondicionalo admirus

ad-mi-ri

admir + i

 Signifoj
Redakti

  1. esti ravita per beleco aŭ supereco de io
    Ĉiuj admiris la pejzaĝon.
    Oni maron admiras, se oni maron ne iras.
    Li rigardis bestojn kun admiro.
    Edzin' admirata - edzo malsata.
    Tiu pentraĵo kolektis ĉirkaŭ si amason de admirantoj.
    Ŝi estas admirinda aktorino.

  Sintakso

  • Verbo transitiva: admiri ion, iun.
 Liter-reordigoj
 Deveno
  1. El la latina vorto " admirari " → la

 Tradukoj
Redakti

 Fontoj kaj citaĵoj