EsperantoRedakti

  SubstantivoRedakti

  -o ( eo , UF )

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo -o -oj
Akuzativo -on -ojn
 Deveno
La substantiva -o kaj adjektiva -a de Esperanto venas el la maskla -o kaj inseksa -a de la itala lingvo, kiuj havas malsamajn signifojn. Sed la Esperanta aranĝo trovas paralelon ĉe la itala frazo la mano destra "la mano dekstra".

 Signifoj
Redakti

  1. montras ke vorto estas substantivo. Se substantiva estas la radikalo, la -o estas balasta, sed se la radikalo estas nesubstantiva, la finaĵo -o substantivigas ĝin.
  2. pseŭdo-finaĵo de iuj pronomoj el la tabelvortoj (io, kio, tio, ĉio, nenio -- forlasebla ĉe nenio)
 Derivaĵoj
 Vortfaradoj kaj vortgrupigadoj