InterlingvaoRedakti

  Persona pronomoRedakti

 Signifoj

(oblikvo nos, posesivo nostre)

  1. ni

latinaRedakti

 Deveno

El praitalika *nōs, siavice el la oblikvaj formoj de la prahindeŭropa pronomo *wéy.

 Prononco
  • IFA noːs 

  Persona pronomoRedakti

nōs (genitivoj nostrī kaj nostrum, dativo kaj ablativo nobis, poseda adjektivo noster)

  1. ni
  2. nin

Rimarkoj pri uzadoRedakti

La nominativa uzo de latinaj personaj pronomoj ĉiam havas emfazan signifon. Ekzemple:

Viā prōpositā eāmus: Ni iru la vojon celitan.
Nōs viā prōpositā eāmus: Estas ni, kiuj iru la vojon celitan; nur ni iru la vojon celitan.

Ankaŭ, la genitivo havas du formojn: nostrī kaj nostrum. La unua uziĝas kiel objekto de aga substantivo. La dua uziĝas kiel partitivo, kiel en "unu el ni." Alie por diri "nia," oni kutime uzas la adjektivon noster.

 Derivaĵoj
Redakti

polaRedakti

  SubstantivoRedakti

 Vorterseparo

 Signifoj
Redakti

[1] nazo
 Deveno
[1]
 Samsencaĵoj
[1]
 Kontraŭvortoj
[1]
 Supernocioj
[1]
 Subnocioj
[1]
 Ekzemploj
[1]
 Parolturnoj
[1]
 Frazaĵoj
[1]
 Derivaĵoj
[1]
 Referencoj kaj literaturo
  Ludwik Lejzer ZAMENHOF (1905). Fundamento de Esperanto. Universala vortaro. Disponebla ĉe Vikifontaro, la libera biblioteko.
 Fontoj kaj citaĵoj