EsperantoRedakti

  VerboRedakti

Tempo Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo manĝis manĝas manĝos
Adjektiva aktiva participo manĝinta manĝanta manĝonta
Adjektiva pasiva participo manĝita manĝata manĝota
Substantiva aktiva participo manĝinto manĝanto manĝonto
Substantiva pasiva participo manĝito manĝato manĝoto
Adverba aktiva participo manĝinte manĝante manĝonte
Adverba pasiva participo manĝite manĝate manĝote
Moduso
Infinitivo manĝi
Volativo manĝu
Kondicionalo manĝus
  • transitiva verbo, objekto povas esti subkomprenata
 Vorterseparo
manĝ + i
 Deveno
El la franca manger kaj la itala mangiare

 Signifoj
Redakti

  1. konsumi nutraĵojn; preni en la buŝon kaj gluti
 Antonimoj
vomi
malmanĝi
 Vidu ankaŭ
vori, trinki, drinki, gluti, satiĝi, manĝaĵo, sata, malsata, manĝebla

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo

FontojRedakti