EsperantoRedakti

  AdjektivoRedakti

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo kvieta kvietaj
Akuzativo kvietan kvietajn

 Signifoj
Redakti

  1. Tia, ke ĝi ne ekscitas la sensojn, ne perturbas la ripozon.
    Ni kune promenis en kvietaj (senbruaj) stratoj.
    La kvieteco de la nokto karesis la animon.
    Kio povus kvietigi mian doloron?
    Mi prenis kvietigan medikamenton (kvietigaĵon) por ebligi ripozon.
    La vento jam kvietiĝis.
  2. Ne montranta ekscitecon, havanta nepasian kaj pacan aspekton.
    Ni ĉiuj koleris, nur li restis kvieta.
    Ŝi ĉiam parolas kviete.
  3. Nekolerema, ne facile incitebla; pacema; malsovaĝa.
    Ĉi tiu besteto estas tre kvieta.
    Fariĝis paco, sed la homaro ankoraŭ ne retrovis sian kvieton.
    Manon malkvietan ĉiu muro atakas.

 Tradukoj
Redakti

 Fontoj kaj citaĵoj