EsperantoRedakti

  Verbo transitivaRedakti

Tenso Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo klarigis klarigas klarigos
Adjektiva aktiva participo klariginta klariganta klarigonta
Adjektiva pasiva participo klarigita klarigata klarigota
Substantiva aktiva participo klariginto klariganto klarigonto
Substantiva pasiva participo klarigito klarigato klarigoto
Adverba aktiva participo klariginte klarigante klarigonte
Adverba pasiva participo klarigite klarigate klarigote
Moduso
Infinitivo klarigi
Volativo klarigu
Kondicionalo klarigus
 Vorterseparo

klar + ig + i

 Signifoj
Redakti

  1. fari ion fizikan klara
  2. fari ion klare komprenebla
  3. ekspliki
 Vidu ankaŭ
  1. malvolvi, komenti, komentarii, komprenigi

 Tradukoj
Redakti

 Fontoj kaj citaĵoj