EsperantoRedakti

Tempo Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo fendis fendas fendos
Adjektiva aktiva participo fendinta fendanta fendonta
Adjektiva pasiva participo fendita fendata fendota
Substantiva aktiva participo fendinto fendanto fendonto
Substantiva pasiva participo fendito fendato fendoto
Adverba aktiva participo fendinte fendante fendonte
Adverba pasiva participo fendite fendate fendote
Moduso
Infinitivo fendi
Volativo fendu
Kondicionalo fendus

  Verbo: fend + i.

 Signifoj
Redakti

  1. Dividi malmolan materion laŭ ĝia longeco:
    Vi fendis mian koron!
    Mi iros al dentisto, ĉar en mia dento estas fendeto.
    Li tranĉis la panon kaj enfendis la tablon.
    Ĉi tie vi povas vidi la fendadon de molekulo.
    La konstruaĵo komencis fendiĝi.
  2. Dividi la partojn de amaso, ĝin rapide trairante:
    La ŝipo fendas la ondojn.
    Estas fendo inter ambaŭ sistemoj.
    La disfendo en la partio okazis pro malsamaj opinioj.

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo
  • Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „fendi“.