EsperantoRedakti

Tempo Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo abdikis abdikas abdikos
Adjektiva aktiva participo abdikinta abdikanta abdikonta
Adjektiva pasiva participo abdikita abdikata abdikota
Substantiva aktiva participo abdikinto abdikanto abdikonto
Substantiva pasiva participo abdikito abdikato abdikoto
Adverba aktiva participo abdikinte abdikante abdikonte
Adverba pasiva participo abdikite abdikate abdikote
Moduso
Infinitivo abdiki
Volativo abdiku
Kondicionalo abdikus
 Vorterseparo
abdik + i.
 Deveno

El la latina abdicare.

  Verbo transitivaRedakti

  1. eksiĝi.
  2. rezigni pri io.
  3. (arkaismo) demisii.

 Signifoj
Redakti

  1. Formale demeti ĉiujn rajtojn pri reĝeco, imperiestreco ks:
    La imperiestro abdikigis la imperiestran edzinon kaj anstataŭigis ŝin per alia.
  2. Memvole forlasi altan oficon aŭ rangon:
    Li abdikis la prezidantecon pro la skandalo.
    Tio kaŭzis la abdikon de diktatoro.

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo
 Vikipedio enhavas artikolon pri: Abdiki
 Fontoj kaj citaĵoj

Specialaj ligilojRedakti

   abdiki, en ReVo