EsperantoRedakti

VerboRedakti

  mank + i ( eo , VE )

Tenso Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo mankis mankas mankos
Adjektiva aktiva participo mankinta mankanta mankonta
Substantiva aktiva participo mankinto mankanto mankonto
Adverba aktiva participo mankinte mankante mankonte
Moduso
Infinitivo manki
Volativo manku
Kondicionalo mankus

 Signifoj
Redakti

  1. (netransitiva) entute ne disponebli aŭ disponebli en nesufiĉa kvanto por kontentigi bezonon
    Ankoraŭ mankas kelkaj glasoj.
    Por gasto ne petita mankas kulero.
    Mark hodiaŭ ne venis al la kursoj - li estas mankanto.
    Ŝi manĝis tre malmulte kaj pro tio aperis nutromanka malsano.
    Ĉe tro ĝentila ekstero mankas sincero.
    Al la papero ne mankas tolero.
    Manko de oro ne estas malhonoro.
    Troa manĝemo de la gastoj mankigas panon.

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo