EsperantoRedakti

  VerboRedakti

Tempo Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo eraris eraras eraros
Adjektiva aktiva participo erarinta eraranta eraronta
Substantiva aktiva participo erarinto eraranto eraronto
Adverba aktiva participo erarinte erarante eraronte
Moduso
Infinitivo erari
Volativo eraru
Kondicionalo erarus
  1. Deflankiĝi de la vero, de la ĝusta opinio, kalkulo kaj simile.
    Vi eraris en kalkulo.
    Kiu demandas, tiu ne eraras.
    Mi korektis gramatikajn erarojn.
    Via respondo estas erara.
    Ĉi tiu frazo estas senerara.
    Mi certas pri la erareco en la traduko de ĉi tiu vorto.
  2. Deflankiĝi de la morala devo.
    Mi eraris, pardonu min!
    Kiu ne pekis, kiu ne eraris?
    Pagas maljunaj jaroj por junaj eraroj.
    Homo estas erarema.
    La aspekto erarigis lin.

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo