radikalo

EsperantoRedakti

  SubstantivoRedakti

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo radikalo radikaloj
Akuzativo radikalon radikalojn
  1. Λ lingv. La restaĵo de vorto sen la gramatika finaĵo. Radikalo povas estis radiko, aŭ esti radiko kun iuj vorteraj fiksaĵoj (kroĉaĵoj).
    En la vorto 'privortara', 'vort-' estas la radiko kaj 'privortar-' la radikalo.
 Vorterseparo

 Tradukoj
Redakti

 Fontoj kaj citaĵoj