EsperantoRedakti

  SubstantivoRedakti

 
[1] orakolo
Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo orakolo orakoloj
Akuzativo orakolon orakolojn
 Vorterseparo
 Signifoj
[1] (Θ religioj) Respondo, plejofte dusenca aŭ neklara, kiun, en la nomo de sia diaĵo, la pastroj faris al tiuj, kiuj venis ĝin konsulti
[2] figursenca Persono, kies paroloj aŭ konsiloj estas rigardataj kiel neerarivaj
 Ekzemploj
[1] La orakolo de Apolono en Delfo; la orakoloj de Jesaja.
[2] Marta rigardis la parolantan virinon kiel orakolon[1]; la guvernisto Panglos estis la hejma orakolo.
 Derivaĵoj
orakoli (ntr) Eldiri orakolon.

 Tradukoj
Redakti

 Referencoj kaj literaturo
 Vikipedio enhavas artikolon pri: Orakolo
 Fontoj kaj citaĵoj
  1. El la verkaro de L.L. Zamenhof.