EsperantoRedakti

obstin + a

  AdjektivoRedakti

obstina

Kazo Ununombro Plurnombro
Nominativo obstina obstinaj
Akuzativo obstinan obstinajn
  1. Firme restanta ĉe sia propra opinio aŭ volo, malgraŭ ĉiaj kontraŭaj admonoj.
    Vi estas obstina kiel kapro!
    La infano staris obstine.
    Li obstinas en la silento.
    La patro ne pardonis al la filino ŝian obstinon.
    Mi ne intencas toleri vian obstinecon!
    Mi ne estas obstinulo.

 Tradukoj
Redakti


 Fontoj kaj citaĵoj